12. əsrlərdir aktuallığını qoruyan bir mövzu var ortada.kimisi tarixi faktlarla hansısa yanaşmalar edir, kürdçənin başqa dillərin bir mozaikası olduğunu ya da ləhçəsi olduğunu isbat etməyə çalışır. əslində məsələnin təməlində nə yatdığına baxmaq lazımdır. bir millət ki bu dili mənimsəyib,öz dili olduğunu qəbul edib,başqa millətlərin bunu bəyənməməyə və qəbul etməməyə sövq edən arqumentlərin hamısı absürdlükdən ibarətdir. axı hansı səbəbləri göstəririk bununla bağlı? təməldə insanların nifrətinin yönləndirildiyi bir dilmidir yoxsa bir xalqmı!?
zənnimcə məqsəd xalqdan nifrət etməkdir. dil sadəcə bunun bir vasitəsidir.
bəs biz bu xalqdan həqiqətən nifrət etməliyik mi?
yox.
çünki bunun heç bir anlamı yoxdur.pis əmsalların çox ya da az olması bir millətdən nifrət etmək səbəbi ola bilməz. minlərlə yaxşı örnəklər ortada varkən.
hər bir millət və dil də insanlğı meydana gətirən təməl daşlardandır. belə nifrət təzyiqləri ilə kimlərisə asimilyasiya etməyə çalışmaq düzgün deyil. aboriginlərin asimilyasiyası ya da yerli amerikalıların soyqırıma məruz qalması-bunların hansından insanlıq yarar görmüşdür? bu faktlara onlarcasını da əlavə etmək olar.
insan olmaq naminə yaxşı örnəklərlə yola çıxıb bunların artması üçün səy göstərmək lazımdır.
dilə,dinə,irqə hörmət!
hansısa nifrətiniz dilə yaxud irqə yönləndirməyin. terroru lənətləyin, ayrıseçkiliyi lənətləyin, diktaturanı lənətləyin,aclıqla mübarizə edin.